*จาง*

posted on 09 Jul 2010 20:16 by purify-mind in Short-fiction

.

 "ถ้าอยู่กันแล้วดีแต่ทะเลาะ เลิกคบกันซะเลยก็น่าจะดีกว่า"

"แกหมายถึงอะไร"

"ก็คู่บางคู่น่ะสิ เราเห็นแล้วรำคาญแทนว่ะ"

"บางทีที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน อาจจะเพราะเขารักกันมาจนเลิกไม่ได้ก็ได้นะ"

เธอมองฉันด้วยสายตาไม่เห็นด้วย

"โง่น่าไผ่ ความรู้สึกแบบนี้มันก็จะหายไปเองในสักวันนั่นแหล่ะ"

.

.

.

.

.

ทฤษฎีนี้คนบางคนเรียกว่า "ลืม"

สำหรับฉัน ฉันเรียกมันว่า "จืดจาง"

.

.

.

.

.

วันนี้ฝนตก

ฉันวิ่งขึ้นรถปรับอากาศในสภาพที่เปียกไปทั้งตัว

ใครบางคนเคยบอกให้ฉันพกร่มติดตัวเสียบ้าง

แต่ฉันไม่เคยสนใจ

.

.

.

อากาศหนาว คนเบียดกันแน่น ฉันยืน และขยับไปไหนไม่ได้

รถติด กระเป๋ารถเมล์เริ่มวีน คนหลายคนกระสับกระส่าย

ฉันยังคงยืนในท่าเดิม แล้วมองดูน้ำฝนที่เกาะพราวตรงกระจกรถ

น้ำฝนไม่ค่อยมีประโยชน์ มันทำให้เรามองทางไม่เห็น

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็สวยงาม

และนั่นคือเหตุผลที่น้ำฝนสมควรจะมีอยู่ต่อไป

.

.

.

.

.

.

ฉันหลับตา ฉันลืมตาอีกครั้ง

เสียงแตรดังไปทั่วท้องถนน

ไม่รู้คนอื่นจะคิดอะไร

แต่ฉันคิดถึงเขา

.

.

.

.

.

.

เราตกลงใจไม่เจอกันอีก

อาจจะเพราะฉันโลกส่วนตัวสูงเกินไป

อาจจะเป็นเพราะเขาปากหมา

หรืออาจจะเป็นเพราะว่า ความจริงเราไม่เข้ากันตั้งแต่แรก

.

.

.

.

.

เขามักจะโกรธ

แล้วฉันมักจะพูดคำว่าขอโทษนับครั้งไม่ถ้วน

ไม่ว่าจะถูกหรือผิดฉันก็ขอโทษ

จนสุดท้ายเขาก็เบื่อที่จะฟังคำว่าขอโทษอีกต่อไป

 

"นนท์ เราขอโทษ"

"ไม่ต้องแล้วล่ะ พอแล้ว"

"เราขอโทษจริงๆ"

"ไม่ต้องหรอก ไม่ต้องคิดมาก ไผ่ไม่ได้สำคัญกับเราขนาดนั้น"

ฉันเงียบ

เขาเงียบ

ไม่มีใครพูดอะไรอีกเลย

.

.

.

.

.

.

.

เรื่องบางเรื่องไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

จากคนที่รักที่สุด กลายมาเป็นคนที่ไม่อยากเห็นหน้ามากที่สุด

ลบข้อความทั้งหมดที่เคยได้รับ

เก็บของที่เคยได้ลงกล่องใบใหญ่แล้วไม่เปิดมันมาอีก

เก็บมันทั้งน้ำตา

ก็แค่เรื่องธรรมดา เท่านั้นเอง

.

.

.

.

.

.

"เราชอบเวลาที่ไผ่คุยโทรศัพท์แล้วจับมือเราไว้"นนท์พูดขึ้นเรียบๆ "มันทำให้รู้ว่า ไผ่ยังแคร์เราอยู่"

"นนท์คิดมากจัง" ฉันหัวเราะ

"ใช่ เราเป็นคนแบบนั้น"

"นนท์ก็เคยจับมือกับผู้หญิงมาหลายคนแล้วนี่"

"ใช่"

"เราก็ชอบจับมือกับเพื่อนผู้หญิง บางคนมือนิ่ม แต่บางคนเวลาจับมือก็ทำให้เจ็บ"

"รู้มั้ยว่าเราชอบจับมือกับใครมากที่สุด"

"ไม่รู้สิ"

"กับไผ่ไง"

ฉันมองดูหน้าเขาตรงๆ แล้วก้มหน้าลงเขินๆ "มีแต่คนบอกว่ามือเราเย็นเกินไป"

"ไม่หรอก อุ่นจะตาย"

ฉันยิ้ม

เขายิ้ม

แล้วเราก็จับมือเดินไปด้วยกัน

.

.

.

.

.

.

รถเคลื่อนที่ต่อไป

ฉันละสายตาจากหยาดน้ำฝน

วันที่ฉันไม่มีเขา ก็ยังคงเป็นวันธรรมดา

ท้องฟ้ายังเป็นสีฟ้า ผู้คนยังคงแออัด

โลกทั้งใบก็ยังคงเฮงซวยเหมือนเดิม

.

ฉันไม่รู้สึกว่าชีวิตฉันแย่ลงหรือดีขึ้น

อาจเพราะความเคยชิน หรืออาจเพราะอะไรก็ได้

.

.

.

ไม่รู้สิ

.

.

.

.

.

แต่การคิดถึงคนเพียงคนเดียวในวันที่ฝนตก

แค่ความรู้สึกนี้เท่านั้นที่ยังไงก็ไม่มีทางจะจางลงได้เลย

.

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

จากใจ

ขอให้นู๋โชคดีนะ

#6 By |*|| NacHII ||*| on 2010-07-15 12:39



บางสิ่งที่อยากจำเรากลับลืม

บางสิ่ง

ที่อยากลืมเรากลับจำ

เนาะ...

Hot!

#5 By ลิลาญัน on 2010-07-12 04:55

โลกดูเหมือนโหดร้าย...ไม่เป็นดังฝันดังเราใฝ่มองไปทางไหนดูหม่นขาดดอกไม้ชื่นชม..เพราะดอกไม้แห้งเหี่ยว เสียอาจเสียใจ ร้องเถิดร้องไห้ ปลดปล่อยมันเสียจากใจ ฟ้าขาดฝนไป รอความหวังใหม่ ดินจะเปียกฝนอีกครั้ง

#4 By angelaม้าหมุน on 2010-07-11 20:09

เหงาจัง


นานจังเลยเนอะ
กว่าที่เราจะไม่เหงา


และเร็วจังเลย
เมื่อสิ่งที่ไม่ต้อนรับบุกรุกเข้ามา

ไม่ทันตั้งตัวเลย



ฉันยิ้มให้เธอนะ
แม้เธอจะไม่เห็นหน้าฉัน
และแม้ฉันจะไม่เคยเห็นหน้าเธอ



(ยิ้ม)

Hot! Hot!

#3 By โลก สี เทา on 2010-07-10 18:19

อ่านแล้วเหงาๆเข้ากับช่วงนี้เลยพิมเอ๊ย 55

ฝนตกรักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ

#2 By Yamiyuu on 2010-07-10 07:48

อยากจะบอก ผมโคตรเศร้าเลย เจ็บอ่ะ แต่ก็สมควรแล้ว เราเป็นคนปากหมา แต่ซื่อสัตย์มาตลอด และหวังว่ายังมีโอกาส ที่จะกลับมาเหมือนเดิม พูดแล้วเศร้า ได้อ่านอันนี้ก็รู้สึกๆเหงาๆเลย

#1 By มันแกวดอทคอม (58.9.20.119) on 2010-07-09 21:27